داستان

مسئولین، گرافیک را برترین نکته ی این عنوان می خواندند بلکه ادعا می کردند قرار است The Run با جدیدترین و عظیم ترین انجین شرکت EA یعنی Frostbite 2 ساخته شود، انجینی که استودیوی Dice برای ساختن BF 3 از آن استفاده کرده بود. همچنین اعلام شد که زمینه های داستانی در این نسخه بسیار پر رنگ تر از نسخه های پیشین است. داستان بازی در ابتدا بدون هیچ روایت خاصی در یک قبرستان ماشین شروع می شود.

جـــک، شخصیت اصلی بازی با قفل و زنجیر به فرمان پورشه قرمزی بسته شده است. پس از تلاش هایی که می کند(برای اولین بار در سری NFS با زمینه های دکمه زنی رو به رو می شویم) موفق می شود که از ماشین قبل از این که توسط دستگاه پرس له شود به بیرون بپرد. پس از آن دو نفر که به نظر از گروه مافیا یا امثال آن باشند را می بینیم که جک موفق می شود آن ها را دور بزند و ماشینی را بدزد و فرار کند. قبل از این که بازیکننده بیشتر از این گیج تر شود با شخصیت زنی به نام "سم" آشنا می شویم که به جک پیشنهاد شرکت در یک مسابقه ی بزرگ را می دهد که بتواند با برنده شدن در آن قسمتی از 25 میلیون جایزه را نصیب شود و آن را به رئیس گروه مافیا بدهد.

در این بخش از داستان خواهیم فهمید که جک یک مبلغی هنگفت به یکی از روئسای باند مافیا که بسیار هم خطرناک می باشد بدهکار است و اگر آن پول را طی زمان مقرر پرداخت نکند، سرش را از دست خواهد داد. جک باید از خط شروع که سان فرانسیسکو است پدال گاز را فشار دهد و بدون از دست دادن حتی لحظه ای به سمت خط پایان که در نیو یورک واقع است رهسپار شود. همانطور که خواندید داستان بازی بسیار گیج کننده و بی سر و ته است، البته هیچگاه بدنبال داستان برای عنوانی همچون NFS نبودیم و اگر داستانی هم در کار نبود به طور قطع کسی گلایه ای از مسئولین EA و Black Box نمی کرد. ولی زمانی که شروع به داستان نویسی برای The Run کرده بودند باید به فکر نوع روایت و همچنین حواشی داستانی نیز می بودند، متاسفانه The Run از لحاظ داستان همانند یک هسته ی پوچ می ماند که سایر اجزاء را هم تحث تاثیر خود قرار داده است.

گرافیک

گرافیک بازی به لطف انجین گرافیکی Frostbite 2 خوب کار شده، اما نسبت به عنوان Hot Pursuit چندان شاهد پیشرفتی در این زمینه نیستیم. گرافیک تکنیکی The Run نسبت به HP دارای نقات ضعف بسیاری است ولی در زمینه ی گرافیک هنری بازی با توجه به طراحی واقعی مسیر ها، این عنوان بسیار موفق عمل کرده است.

همانطور که به مسیر ها اشاره شد، سازندگان بازی توانسته اند جزئیات جاده ها را در حد و اندازه های واقعی آن ها به درون بازی بکشانند. همانطور که اشاره شد، گرافیک بازی در کل قابل قبول است اما بعضی از بافت ها از نمای نزدیک کهنه به نظر می رسند و همین امر به سر و بی روح شدن این بخش کمک کرده است. طراحی ماشین ها نیز خوب است و چندان با نمونه های واقعی خود تفاوت آن چنانی ندارند، اما نبود یک بخش "کاستومیز ماشین ها" مناسب یکی دیگر از نکات منفی بازی است.

با توجه به محدودیت ها و دست بسته بودن بازی کننده ها برای طراحی ماشین های مورد نظر خود، اگر سازندگان این بخش را در بازی قرار نمی دادند چندان تفاوتی نسبت به حال احساس نمی شد. خوشبختانه The Run با این که در زمینه ی گرافیکی نمی تواند با سایر رقبای خود همانند Forza 4 و حتی نسخه ی قبلی خود رقابت کند اما در طول انجام دادن بازی در مورد این بخش چندان ناراحت نخواهید شد و از آن لذت خواهید برد.

گیم پلی و کنترل 

گیم پلی بازی هم متاسفانه در حد و اندازه ی نسخه های پیشین NFS نمی باشد. کنترل ابتدایی و خشک ماشین ها که در طول انجام دادن مسابقه ها هیچ چالشی برای شما ایجاد نمی کند باعث می شود که حس هیجانی که در هنگام مسابقات باید به بازی کننده وارد شود به درستی انجام نگیرد.

The Run یک عنوان Arcade در زمینه ی "مسابقه" محسوب می شود و قرار نیست همه انتظار کنترل بازی های "شبیه سازی" را از آن داشته باشند، اما کنترل ماشین ها به گونه ای است که شما به هیچ وجه احساس نخواهید کرد که در حال مسابقه دادن هستید و در اکثر مواقع این شما هستید که در مسابقات پیروز خواهید شد.

همانند عنوان Forza برای این عنوان نیز بخش "Reset" تعبیه شده است. این بخش به بازی کننده 5 بار کمک خواهد کرد که اگر در مسیر بازی با اشتباهی رو به رو شد و از سایر ماشین ها دور افتاد با زدن دکمه ی مورد نظر کمی به عقب بازگردد و اشتباه قبل را تکرار نکند.

این نکته، جزء نکات دیگر بازی است که جدید نیست و همانطور که در بالا گفته شد در سایر عناوین این سبک نظیر آن را دیده بودیم. در گوشه ی صفحه، برای نیترو یک فیلد در نظر گرفته شده که با مرور زمان و همینطور دریفت کشیدن می توانید آن را پُر کنید و از آن در طول مسابقه استفاده کنید. با ادامه دادن بازی، برای پُر کردن این فیلد نکات دیگری نیز بازگو می شود. اگر بتوانید بدون تصادف و صدمه دیدن از سایر مسابقه دهندگان سبقت بگیرید بازی به شما 50 امتیاز خواهد داد ولی اگر نتوانید بدون ضربه دیدن پیشی بگیرید تنها به شما 25 امتیاز تعلق می گیرد. از این امتیاز ها می توانید در بخش آنلاین و همینطور برای پُر کردن فیلد نیتروی ماشین خود استفاده کنید. گیم پلی و کنترل بازی در کل به گونه ای است که نمی خواهد شما بازنده باشید، همه چیز ساده و ابتدای به نظر می رسد.

به هر حال NFS : The Run ارزش بازی کردن را دارد ولی پیشرفت چندانی نسبت به نسخه های قبلی ندارد .